Reformatie en oecumene, toen en nu

Op dinsdag 24 oktober om 20.00 uur zal ds. J. Zeilstra een lezing houden in de Bethlehemkerk: ‘Reformatie en oecumene, toen en nu’, over de Reformatie en hoe wij zelf aan het denken werden gezet en bronnen werden aangeboord die het geloof eeuwenlang hebben gevoed.

Als we op 31 oktober 2017 gedenken dat 500 jaar geleden Luther een daad stelde, waarmee de reformatie van een iconisch beeld werd voorzien, gaat het natuurlijk niet om het vieren van een protestants feestje. Hoe zou je een scheuring in de kerk kunnen vieren? Semper reformanda, ‘altijd (blijven) hervormen’, is niet alleen voor de 16e eeuw en niet alleen voor de kerken uit de Reformatie een belangrijk motto. Ook voor de 21e eeuw en ook voor de Rooms-katholieke kerk blijft het thema hervorming van groot belang. Het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) ging over ‘Aggiornamento’, dat wil zeggen ‘het bij de tijd brengen van de kerk’. Het gaat om een radicale articulatie van kerkzijn in het algemeen. Er wordt geen tweemaal hetzelfde Paasfeest gevierd. Telkens weer zijn het nieuwe impasses in het leven die het geloof bevragen. Een levende gemeente van Christus kan niet zonder een actuele plaatsbepaling. Dat geldt ook voor Hilversum.

De laatste vijftig jaar wordt de christelijke kerk in Europa geteisterd door een ongekend relevantieverlies, waar geen variant aan ontkomt. Het betrekkingskarakter van religieuze taal is volop in het geding. Een nieuwe individualiseringsgolf speelt zich af in een sterk gematerialiseerde samenleving waarin ongekende welvaart voor een grotere bevolkingsgroep dan ooit gepaard gaat aan sterk pragmatisch georiënteerd korte termijn denken. Niet alleen de hel, maar ook de hemel is uit het zicht van velen verdwenen. Spiritualiteit en de verborgenheid Gods te beleven in de kring van een kerkelijk betrokken gemeenschap waarin lief en leed worden gedeeld, is geenszins vanzelfsprekend. Dat betekent echter niet alles in de lucht gooien en het wiel opnieuw uitvinden. Een groot voordeel is dat de harde identiteiten plaats gemaakt hebben voor speelruimte en creativiteit. Een kerk uit het centrum van de macht verdreven, kan een vindplaats van wijsheid en naastenliefde zijn. De kerk staat in een traditie met en doet er goed aan zich daarvan rekenschap te geven. De bronnen kunnen opnieuw worden bevraagd vanuit de eigen tijd.

In de Luthers-Roomskatholieke dialoog ter voorbereiding op het gedenken van de reformatie, werden vijf oecumenische opdrachten vastgesteld:

1) In contacten met andere tradities altijd beginnen vanuit het perspectief van de fundamentele eenheid van de kerk.

2) Voortdurende bereidheid zichzelf door de ontmoeting en het wederzijds geloofsgetuigenis te laten veranderen.

3) Het tonen van commitment zichtbare eenheid na te streven, nagaan wat concrete stappen in dit opzicht zouden kunnen zijn.

4) Het verlangen gezamenlijk de kracht van het evangelie voor onze tijd te herontdekken.

5) Gezamenlijk getuigenis geven van de genade van God als proclamatie tegenover en als dienst aan de wereld.

Bron: From Conflict to Communion. Lutheran –Catholic Common Commemoration of the Reformation in 2017.

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail
Geplaatst in voorpagina